آسيه بنت مزاحم اين بانو ، همسر فرعون ستمگر و متكبّر معروف بود . در كاخ او زندگى مىكرد و از تمام نعمت‌هاى مادى و دنيايى برخوردار بود ، ولى نور ايمان ، خانهء دل او را روشن كرده و آن محيط ظلم و فساد نتوانسته بود او را آلوده كند . آسيه همچون گوهرى پاك بر فطرت خويش استوار ماند و فساد محيط نتوانست او را لكه دار كند . خداوند به واسطهء همين بانو ، حضرت موسى را از شَرّ فرعون در امان داشت . وقتى فرعونيان صندوقى را از آب گرفتند و در آن را باز كردند ، نوزادى زيبا روى در آن يافتند . فرعون كه احتمال مى داد نوزاد ازبنى اسرائيل باشد ، تصميم گرفت او را بكشد ، ولى همسرش كه محبت موسى را در قلب خود احساس مىكرد ، وساطت نمود و از فرعون خواست تا از كشتن آن طفل چشم بپوشد . او گفت : « اين طفل نور چشم من و تو خواهد بود ، او را نكشيد ، شايد براى ما مفيد باشد يا او را به فرزندى بگيريم . » « 1 » در حديثى آمده است كه فرعون به آسيه گفت : نور چشم توست ؛ ولى مرا به او حاجتى نيست . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به خدا قسم ! اگر فرعون نيز مانند آسيه به اين جمله اعتراف كرده بود و او را نورچشم خود مى دانست ، خداى تعالى او را نيز به وسيلهء موسى هدايت مى كرد ، همچنان كه آسيه را هدايت كرد . « 2 »

--> ( 1 ) - قصص ( 28 ) ، آيهء 9 . ( 2 ) - تاريخ انبياء ، رسولى محلاتى ، ج 2 ، ص 53 .